Bangladesh: textielfabrieken als broeihaard voor tuberculose

Textielfabrieken schieten in Bangladesh als paddenstoelen uit de grond, waaronder ook steeds meer illegale.  Deze slaan de rechten van hun werknemers in de wind en nemen een loopje met hygiënevoorschriften. Daardoor krijgen ziektes als tuberculose er vrij spel. En nu maakt de Covid-19-pandemie situatie nóg moeilijker. Wat doet Damiaanactie?  

Specifieke opsporingsacties  

Sinds 2017 zet Damiaanactie in Bangladesh in op het vroegtijdig opsporen van tbcWe gaan op huisbezoek bij patiënten die al in behandeling zijn, en onderzoeken alle huisgenoten om nieuwe besmettingen uit te sluiten. Zo vonden we in 2019 30.435 nieuwe patiënten (tegenover 24.300 in 2016).  

Anderzijds besteden we sinds 2019 meer aandacht aan oudere mensen, kinderen en fabrieksarbeiders.  

Textielfabrieken  

Zo’n 4 à 5 miljoen Bengalezen werken vandaag in de textielsector. Dit zijn vaak jonge vrouwen die in erbarmelijke omstandigheden leven en waarvan de werkcondities niet gerespecteerd worden. Ze zijn onderbetaald, werken in slechte hygiënische omstandigheden, …  

Ze blijven in armoede leven en raken steeds vaker besmet met tbc. Uit angst hun baan kwijt te raken door het vele heen- en weergereis naar de kliniek, kopen ze eigenhandig hun medicijnen op de lokale markt. Maar dit zijn vaak geneesmiddelen van slechte kwaliteit die de situatie verergeren.  

Ze ontwikkelen multiresistente tuberculose, een nóg gevaarlijkere en dodelijkere variant van tuberculose.  

Wat doet Damiaanactie?  

We proberen deze jonge vrouwen aan nieuwe jobs te helpen, en werken hiervoor samen met medicijnverkopers en lokale ngo’s. Als zij hier aan de slag gaan, kunnen onze contactpersonen ons meteen signaleren als ze verdachte symptomen opmerken.  

Maar we treden ook in dialoog met de textielfabrieken en proberen ervoor te zorgen dat zij hun werknemers niet ontslaan als ze lange tijd afwezig zijn tijdens hun behandeling.  

Covid-19  

Door Covid-19 stopten veel grote kledingmerken met het betalen van de fabrieksarbeiders, die daardoor zonder werk kwamen te zitten en nog dieper in de armoede wegzakten.  

Maar tbc-patiënten durven ook niet meer naar de kliniek te gaan uit angst zelf besmet te raken met Covid-19. En in bepaalde klinieken van de overheid worden ze zelfs geweigerd zodra ze aangeven ademhalingsproblemen te hebben.  

Bovendien kunnen onze teams zich ook moeilijker verplaatsen, waardoor het soms een uitdaging wordt medicijnen te leveren aan patiënten.   

Het zijn uitdagende tijden, maar onze teams doen hun uiterste best om tbc-patiënten te blijven verzorgen.  

https://damiaanactie.be/wp-content/uploads/2020/06/Drug-Supply-RA.jpg