Meer dan 50 jaar vrijwilliger: Guy Schalenbourg

Guy Schalenbourg is al een halve eeuw vrijwilliger bij Damiaanactie. Vandaag, na 52 jaar aan liefdadigheidsacties voor de organisatie, en met een dochter die bij Damiaanactie werkt, geeft Guy de fakkel door aan zijn opvolgers. Hierbij een slide met leuke anekdotes uit Guy zijn mooie, inspirerende tijd als vrijwilliger bij Damiaanactie.

Vorige Volgende

Guy: “In 1969 hoorde ik voor het eerst over Damiaanactie tijdens een preek van mijnheer Jean-Pierre Palms. Ik was zo geraakt door zijn woorden dat ik meteen opzocht wat ik kon betekenen voor mensen met lepra.”

De liefde voor pater Damiaan werd er bij Guy ook met de paplepel ingegoten, door zijn moeder die hem als kind vaak een prentenboek van Damiaan liet zien. “Dat boek blijft me bij. Damiaan inspireerde en intrigeerde me. Zo’n altruïstisch persoon die zo belangrijk is voor zijn naasten, met een bepaalde koppigheid om goed te doen.

Geleidelijk aan kwamen er steeds meer mensen bij het comité in Sint-Truiden, onder andere Trudo Nagels: “Ik was de jongste in het comité. Intussen werd ik ook voorzitter.”

Guy: “Onze eerste activiteit in Sint-Truiden was de homilie die we ieder jaar rond Wereldlepradag deden in de kerken van de stad. In die tijd haalden we daar 600.000 Belgische frank mee op. Vandaag zijn die homilies nog steeds goed voor een derde van onze inkomsten.”

“We verkochten ook vlinderstickers, we hielpen de leerlingen van de militaire school op de Saffraanberg-campus én huis-aan-huis stiftjes verkopen, we stuurden brieven naar de Sint-Truidenaars, we organiseerden een klassiek concert, we hielden regelmatig persconferenties, …
Op een keer zamelden we geld in op het voetbalterrein van STVV door in het prille begin met een groot wit laken rondom het speelveld te lopen, waarop de supporters er vanop de tribune geldstukken in mochten gooien.”

Lees hieronder nog meer anekdotes

Vorige Volgende

“Één keer had de brandweer een 8 meter hoge buis vastgemaakt boven op een kist. Die buis was zo hoog als het stadhuis! Kinderen gingen met de jeugdbeweging door de stad om stiften te verkopen. Daarna bracht een brandweerman het geld via de brandweerladder naar boven, en wierp hij de opbrengst in de buis. Telkens de brandweer naar boven ging, weerklonk hun sirene, wat weer nieuwe nieuwsgierigen naar het stadhuis lokte. Dat was een heel spektakel! Vooraf lokten we zoveel mogelijk mensen naar de markt van Sint-Truiden door pamfletten uit te delen met als opschrift: ‘Ons stadhuis staat in brand’. Om mensen nieuwsgierig te maken”, lacht Guy.
Trudo: “Guy was de man van de innoverende ideeën!”
Guy: “Mijn echtgenote en ik hadden de actie samen bedacht!”

“Hugo Duchateau ,een kunstenaar, tekende de bril van pater Damiaan op een grote, houten plaat. Die lieten we helemaal volleggen met kleingeld. Ook Prins Carnaval was aanwezig voor de gelegenheid. En filmregisseur Stijn Coninx is ooit eens op onze uitnodiging naar Sint-Truiden gekomen tijdens een campagneweekend. Hij dacht erover na een film te maken over pater Damiaan, en gaf een interview aan de pers aan onze Damiaanactiestand op de markt”, vertelt Guy.

“Met andere woorden, we zorgden er met het comité voor dat pater Damiaan in Sint-Truiden meer dan bekend was. We probeerden altijd ludieke acties te bedenken om mensen warm te maken voor Damiaanactie. En we bedankten de mensen achteraf. Het is dat contact met de mensen dat zo belangrijk is.”

Trudo: “Het comité maakte er ieder jaar een erezaak van om per inwoner het grootste bedrag aan donaties te kunnen schenken aan Damiaanactie. Zo hadden we jaren aan een stuk de hoogste opbrengst in België. In een bepaald jaar hebben we meer dan 50.000 euro binnengehaald op een week tijd!”

Wij danken Guy voor zijn jarenlange inzet als vrijwilliger voor Damiaanactie. Het is dankzij zijn moed, motivatie en creatieve ideeën dat veel mensen met lepra en tbc vandaag een mooie toekomst kregen.